De Urgenda-zaak markeert een keerpunt in het Nederlandse staatsrecht. Met het arrest van 2019 bekrachtigde de Hoge Raad het vonnis van het Gerechtshof met een concrete reductieverplichting voor de Staat. Daarmee trad de rechter nadrukkelijk op het terrein van de politiek. Of men dat toejuicht of betreurt, één ding is duidelijk: dit was geen zuiver juridische, maar ook een beleidsmatige beslissing.
Van rechter tot beleidsmaker: een stille verschuiving
Wie de trias politica serieus neemt, moet de consequenties aanvaarden. Wanneer de rechterlijke macht steeds vaker de rol van stuurder van beleid op zich neemt – in klimaat, stikstof, migratie en andere domeinen – kan de benoeming van haar hoogste leden niet langer een grotendeels interne en weinig transparante procedure blijven. Dan is het tijd voor een volwassen, meer open benoemingsproces. In de Verenigde Staten worden kandidaten voor het ...